«Έχασε γιατί απουσίαζα
στο εξωτερικό»
πίσω διακρίνονται τα πόδια του Τουϊστ Εντ Σιάουτ.
ΜΕΡΟΣ Ζ’
Οι φίλιπποι ανέμεναν την επόμενη συμμετοχή του Τουϊστ Εντ Σιάουτ στο Κύπελλο Κυπριακής Δημοκρατίας 1993, το οποίο έβαλε στο ρόστερ των επιτυχιών του και τις δύο προηγούμενες χρονιές.
Η συμμετοχή στην κλασική των καθαροαίμων Λάουρο και Ηλιάςς έδινε ιδιαίτερο τόνο στην ιπποδρομία, η οποία όμως είχε απρόσμενη εξέλιξη.
Το τι συνέβη στην διαδρομή, μάς το μεταφέρει αυτούσιο ο Δ. Σιακαλλής:
«Ο Λάουρο με τον Ελλαδίτη αναβάτη Φίλιππο Μπαριάμογλου “διά πυρός και σιδήρου” και με συνεχή χρήση μαστιγίου, επιδίωξε την πρωτοπορία. Όμως στην προσπάθεια του αυτή παρεξέκλινε προς την εσωτερική και με ανάγκασε να “πιάσω” τον Τουϊστ, με συνέπεια το άλογο μου να χάσει στιγμιαία τον βηματισμό του.
»Δεν τον πίεσα και από μόνος του έστρωσε βήμα στο ύψος των 1.000 μέτρων. Στην τελική στροφή ο Τουϊστ κατέφθασε τον Λάουρο. Όμως ο Ηλιάςς που καραδοκούσε μάς βρήκε εξουθενωμένους, μάς προσπέρασε και πήρε τη νίκη.
»Παρά τις προσπάθειες μου, ο Λάουρο κράτησε τη 2η θέση από τον Τουϊστ με πολύ μικρή διαφορά.
»Μετά τον τερματισμό οι διαμαρτυρίες των φιλίππων κατά του Ελλαδίτη αναβάτη ήταν έντονες. Τον γιουχάϊσαν για την απαράδεκτη διαδρομή που ακολούθησε και στέρησε τη νίκη από τον Τουϊστ.
»Οι Ελλανοδίκες, μετά από αυτεπάγγελτη έρευνα τοποθέτησαν στη 2η θέση τον Τουϊστ και τιμώρησαν τον αναβάτη Φ. Μπαριάμογλου με αποκλεισμό μιας Συνάντησης».
Ο Μιχάλης Σιακαλλής, προπονητής του Τουϊστ, απουσίαζε στην Αμερική για επαγγελματικές υποχρεώσεις και επέστρεψε στην Κύπρο δυο μέρες μετά το Κύπελλο.
Παρακολούθησε όπως θυμάται με προσοχή την επαναπροβολή της κούρσας και το επίμαχο σημείο όπου ο Λάουρο έκοψε τον διάδρομο του Τουϊστ.
Επικοινώνησε αμέσως με τον ιδιοκτήτη του και τού είπε:
«Γιατρέ εκφράζω τις απολογίες μου για την ήττα του Τουϊστ».
Ο Δρ Π. Χ” Κώστας μεταξύ σοβαρού και αστείου τού απάντησε:
«Μιχαλάκη, εσύ απουσίαζες χιλιάδες μίλια μακριά. Ο “φταίχτης” είναι ο Φίλιππος…».
Η απάντηση του Μ. Σιακαλλή ήταν απρόσμενη και ο Δρ Π. Χ” Κώστας έμεινε άφωνος. Του ανέφερε σχετικά:
«Η απουσία μου για 17 μέρες ήταν ο λόγος της ήττας του αλόγου σου. Αν ήμουν στην Κύπρο, ο Τουϊστ θα είχε τη σωστή προπόνηση και η παρενόχληση που δέχθηκε στην αρχή της διαδρομής δε θα ήταν καθοριστική για το τελικό αποτέλεσμα».
Ο Τουϊστ Εντ Σιάουτ είχε άλλη μια ευκαιρία να διαγωνιστεί σαν 6ετής στο Κύπελλο «Ιουνίου» από τα 2.100 μέτρα.
Ο Δρ Π. Χ” Κώστας λόγω του γεγονότος ότι το άλογο του ήταν σε κάποια ηλικία, ζήτησε τη γνώμη του προπονητή του αν θα ήταν πρέπον στο μέλλον να διαγωνίζεται σε αποστάσεις πέραν των 1.600 μέτρων.
Ο Μ. Σιακαλλής γέλασε και τού είπε χαρακτηριστικά:
«Όταν ο Τουϊστ διαγωνίζεται σε μεγάλες αποστάσεις είμαι πιο σίγουρος ότι θα κερδίσει. Το άλογο είναι υγιέστατο και δεν έχει οποιαδήποτε ευαισθησία στα πόδια».
Έτσι ο Τουϊστ άρχισε την προετοιμασία του για την κλασική, με τον προπονητή του Μιχάλη Σιακαλλή να είναι πιο ήρεμος από ποτέ.
Ο Δ. Σιακαλλής θυμάται για τη διαδρομή του Κυπέλλου Ιουνίου:
«Ο Τουϊστ μπήκε πολύ κεφάτος στο μηχάνημα εκκίνησης και από την αρχή χωρίς να του το “ζητήσω” πήρε την πρωτοπορία. Ήθελε να ξεφύγει από τους αντιπάλους του και προσπάθησα αρκετά για να ελέγξω κάπως τον ρυθμό του.
»Στο ύψος των 800 μέτρων ξεχώρισε γύρω στα 10 μήκη και με ανάλαφρο καλπασμό κατέκτησε το Κύπελλο Ιουνίου, αφήνοντας 7 μήκη πιο πίσω τον Ιπποκράτιο στη 2η θέση».
Αποθεώθηκε
Ο Τουϊστ ξεκουράστηκε αρκετά και επανήλθε σαν επταετής, έχοντας μπροστά του μια μεγάλη πρόκληση που δεν ήταν άλλη από το Κύπελλο «Αντώνη Πετρή», το οποίο είχε κατακτήσει τα τρία προηγούμενα χρόνια.
Τα 64 κιλά με τα οποία έτρεχε δεν ήταν πρόβλημα και οι φίλιπποι, όπως πάντα, τον ανέδειξαν φαβορί.
Παρά τις πολλές ατυχίες που είχε στην διαδρομή βρήκε τις λύσεις, έφτασε στον θρίαμβο και αποθεώθηκε από τους φιλίππους.
Ο Δ. Σιακαλλής μάς είπε για τη διαδρομή:
«Για πρώτη φορά ο Τουϊστ είχε πολύ “άτσαλη” εκκίνηση. Σκόνταψε στο πρώτο άλμα και μέχρι να καλύψει τα πρώτα 200 μέτρα γονάτισε δύο φορές.
»Τα πολλά κιλά του δεν τού επέτρεπαν εναλλακτικές λύσεις και δεν τον πίεσα καθόλου. Κρατούσα “γεμάτα” τα ρέτινα και του “ζήτησα” στο ύψος των 500 μέτρων να επιταχύνει. Αστραπιαία ξεκίνησε παρατεταμένο φίνις, προσπέρασε όλους τους αντιπάλους του και πέτυχε έστω και με αυτό τον τρόπο τη νίκη.
»Χαρακτηριστικά θυμάμαι, στα πρώτα στάδια της διαδρομής ο Κέϊσυ, που τερμάτισε τελικά δεύτερος έδειχνε πολύ πιο εύκολος από τον Τουϊστ, χωρίς όμως αυτό να με ανησυχήσει ιδιαίτερα.
»Ο ενθουσιασμός των φιλίππων στις κερκίδες για την παλικαρίσια νίκη του Τουϊστ ήταν έντονος και τα χειροκροτήματα ασταμάτητα. Έτσι ο Δ. Σιακαλλής πριν τις αναμνηστικές φωτογραφίες, έκανε τον γύρο του θριάμβου μπροστά από τις κερκίδες.
